سیدرضا حسینی (سعدی زمان) در سال 1289 شمسی در خیابان منجم تبریز به دنیا آمد. او پس از اتمام دوران ابتدایی تحصیلات به فراگیری ادبیات عربی، فارسی و علوم و معارف اسلامی پرداخت و همزمان در اداره ثبت اسناد تبریز مشغول به کار شد. از همان عنفوان جوانی به حلقه تدریس استادان علوم انسانی و دینی راه یافت و در تاریخ، منطق کلام، علم معانی و بیان و لغت مطالعات گسترده ای به انجام رسانید. نخستین بارقه های شاعری از 14 سالگی در وی دیده شد و با انتشار نخستین آثارش تحت عنوانکَنزالحسینی اعجاب هم عصران را برانگیخت.
حسینی سعدی زمان در عین برخورداری از طبعی لطیف و ذوقی سرشار، هرگز زبان به مدح کسان نیالود و تنها در رثای سالار شهیدان شعر گفت:
نه بهر پول به هر پست فطرتی مداح
نه در حضور کسی، خاک آستانم من
بر آن سرم که نباشم رهین منت خلق
بر آنچه دوست رضا شد، رضا بر آنم من
به دل محبت سلطان دین علی دارم
غلام شاه جهان، سعدی زمانم من
این شاعر توانای آذربایجان، سرانجام پس از سال ها تحمل بیماری شامگاه روز یکشنبه 15 تیرماه 1365 برابر 28 شوال 1406 قمری در تهران درگذشت و در جوار حضرت عبدالعظیم حسنی مدفون شد.

آثار سعدی زمان
1) کنزالحسینی: این کتاب نخستین اثر شاعر است. پس از چاپ و انتشار این اثر بود که سواد شعر سعدی زمان دست به دست گشت و نام او بر سر زبان ها افتاد. این کتاب در دو مجلّد منتشر شده است.
2) چهارده معصوم حسینی: شاعر در این اثر زندگی نامه و شرح حیات ائمه اطهار(ع) را با استناد به کتب معتبر روایی و به نقل از منابع اهل تسنّن و تشیّع به نظم کشیده است. این اثر از لحاظ جامعیت و نیز استناد به آثار مهم تاریخ اسلام، یکی از مهم ترین کتاب های مرثیه سرایی به شمار می رود.
3) لمعات حسینی: این اثر اگر چه جامعی از آثار فارسی و ترکی سعدی زمان است، لیکن عمدتاً اشعار فارسی شاعر را در بردارد. در این اثر بخش عمده ای از آثار حسینی که تضمینی از شاعران بزرگ فارسی همچون سعدی شیرازی، جامی، وصال شیرازی و... می باشد، به چاپ رسیده است.
4) نجوم درخشان: این اثر در دو جلد منتشر شده و آثار فارسی حسینی را دربردارد. بسیاری از غزلیات حسینی در این اثر، متاثر از سعدی و حافظ است.
5) آثار الحسینی: در اواخر عمر شاعر و در دو جلد منتشر شده است.
6) بهترین اشعار در مناقب آل اطهار(ع): این اثر که در حال حاضر بسیار نادر است، دربرگیرنده گزیده ای از اشعار شاعران مرثیه پرداز از آذربایجان است که به اهتمام استاد سعدی زمان گزینش شده و به چاپ رسیده است.
7) بهار بی خزان: بسیاری از نوحه های جانسوز و معروف استاد سعدی زمان در این اثر وزین به چاپ رسیده و تبلور دهنده مقام والای شاعری او شده است.
سخن را با گرامیداشت مقام والای یکی از شاگردان مکتب شعری سعدی زمان مرحوم استاد محمد عابد که چندی پیش رحلت کرد و با بیان چند بیتی از اشعار استاد حسینی که زبان حال حضرت صاحب الزمان(عج) در سوگ امام حسن است، به پایان می برم. عابد بزرگ نیز در مستندسرایی سهمی بسزا داشت.
گئجه گوندوز حسینه حضرت صاحب زمان آغلار
بو نوعیله ائدر ندبه، گلر فریاده قان آغلار
قلک تاخیره سالدی اولمادیم دنیاده یا جدّا
گلیدیم تک قالان وقته، سنه امداده یا جدّا.
گئچیدیم شوقیله باشدان، ائدیدیم جانیمی قربان
جهاد ایلوب باتیدیم قانیمه دعواده یا جدّا
دیار کربلاده اولمادیم بو فیضه من نایل
اونا قیلام عوض، گَلّم اولنجه داده یا جدّا...
حسینی یا حسین دلتنگ اولوب طعن و شماتتدن
اماندور قیل توجه، وئرصله دنیاده یا جدّا
کپی با ذکر منبع بلامانع است : www.studiosoheil.com
<!-- Middle column full box -->تعداد کل بازدید: 37289
تعداد بازدید امروز: 81
تعداد بازدید دیروز: 105
تعداد بازدید هفته گذشته: 1113
تعداد بازدید ماه گذشته: 3516